Την οικονομική ασφυξία ελαιοπαραγωγών και αμπελουργών της Κρήτης έφερε στη Βουλή ο Βουλευτής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής, Φραγκίσκος Παρασύρης, μέσω επίκαιρης ερώτησης προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων. Απέναντι στα αδιάψευστα στοιχεία του Βουλευτή, η κυβερνητική πλευρά απάντησε με αόριστες διαπιστώσεις και υποσχέσεις για το μέλλον, χωρίς καμία δέσμευση για άμεση στήριξη.
Ο Φραγκίσκος Παρασύρης ανέδειξε την κατάρρευση του αγροτικού εισοδήματος, επισημαίνοντας ότι «από 4 ευρώ κόστος παραγωγής, το λάδι πωλείται σήμερα μόλις 3 ευρώ», ενώ στη σουλτανίνα οι χαλαζοπτώσεις (Αρχάνες, Προφήτης Ηλίας, Μαλεβίζι), η καθίζηση των εξαγωγών και οι ελληνοποιήσεις άφησαν χιλιάδες τόνους να σαπίζουν στα αμπέλια, τονίζοντας χαρακτηριστικά ότι «οι αμπελουργοί έχουν σηκώσει τα χέρια ψηλά». Έθεσε τρία ξεκάθαρα ερωτήματα: ποιο είναι το σχέδιο εξάρθρωσης των κυκλωμάτων νοθείας και ελληνοποιήσεων, ποια τα αποτελέσματα των ελέγχων και αν θα χορηγηθεί άμεσα έκτακτη ενίσχυση de minimis στους αμπελουργούς του Ηρακλείου, όπως έγινε στην Κορινθία (2023) και στο ρύζι (2026).
Ο Υφυπουργός απέφυγε κάθε δέσμευση για το de minimis, κρυβόμενος πίσω από γραφειοκρατικές αναφορές περί «μη αυτόματης ενεργοποίησης» και «ευρωπαϊκού πλαισίου», ενώ περιορίστηκε στις εκτιμήσεις του ΕΛΓΑ για τις χαλαζοπτώσεις και σε μια γενική αναφορά στο Μέτρο 23. Για τις ελληνοποιήσεις παρέθεσε αποσπασματικά στατιστικά ελέγχων του ΕΦΕΤ, παραδεχόμενος ο ίδιος ότι «τα ευρήματα νοθείας δεν συνιστούν αυτομάτως απόδειξη παράνομης ελληνοποίησης».
Επανερχόμενος, ο κ. Παρασύρης καυτηρίασε την έλλειψη σχεδίου και προειδοποίησε ότι «κινδυνεύει το εθνικό μας προϊόν να εγκαταλειφθεί», καθώς 15 ελαιουργεία στον Νομό Ηρακλείου δεν θα ανοίξουν καν φέτος. Καταθέτοντας φωτογραφικά ντοκουμέντα ελληνοποίησης σταφυλιών στα Lidl και Aldi της Γερμανίας και καταγγέλλοντας ότι «δεν φαίνεται να έχετε την επιτελική επάρκεια να σταματήσετε τα κυκλώματα νοθείας», ρώτησε επίμονα: γιατί η Ελλάδα δεν αποσύρει αποθέματα όπως η Ισπανία (350.000 τόνους μέσω των άρθρων 167 και 17 της ΚΟΑ), αν θα υπάρξει συνεννόηση με Ισπανία και Ιταλία κατά των αδασμολόγητων εισαγωγών από τρίτες χώρες, πώς θα λυθεί το «μπλοκάρισμα» του ΟΣΔΕ και αν υπάρχει πολιτική βούληση για de minimis στη σουλτανίνα.
Στη δευτερολογία του, ο κ. Ανδριανός αγνόησε τα ερωτήματα για τις ευρωπαϊκές παρεμβάσεις στην αγορά και το de minimis. Αντ’ αυτού, κατέφυγε σε γενικόλογες επισημάνσεις για την αξία της τυποποίησης έναντι του χύμα λαδιού, σε ερευνητικά προγράμματα (Olive Oil Medved) και σε συστάσεις συνεδρίων, δίνοντας τη γνωστή, αόριστη υπόσχεση ότι «από του χρόνου θα είναι πολύ πιο γρήγορες οι διαδικασίες».



