Η αποζημίωση-μαμούθ ύψους 97 εκατομμυρίων ευρώ προς τον ανάδοχο του ΒΟΑΚ από το Υπουργείο Υποδομών επιβεβαιώνει με τον πιο εκκωφαντικό τρόπο τη συνέχιση μιας επικίνδυνης κυβερνητικής τακτικής. Για ακόμη μία φορά, οι πολίτες καλούνται να πληρώσουν ακριβά τις καθυστερήσεις, τις ανέτοιμες συμβάσεις και τις διοικητικές αβελτηρίες της κυβέρνησης, η οποία σπεύδει να αποζημιώνει αδρά τους εργολαβικούς ομίλους χωρίς καν να εξαντλεί τα ένδικα μέσα της Πολιτείας.
Την ώρα που δεκάδες εκατομμύρια ευρώ εξανεμίζονται σε ρήτρες και παρατάσεις για έργα που παραμένουν κολλημένα, η Κρήτη στερείται ζωτικές υποδομές. Τα 97 αυτά εκατομμύρια ευρώ, που χάνονται εξαιτίας της κυβερνητικής ανικανότητας να παραδώσει εγκαίρως τους χώρους κατασκευής, θα αρκούσαν για να μπει επιτέλους σε τροχιά υλοποίησης ένα άλλο εμβληματικό έργο: ο Νότιος Οδικός Άξονας Κρήτης (ΝΟΑΚ).
Ο ΝΟΑΚ δεν αποτελεί πολυτέλεια. Συνιστά διαχρονική υποχρέωση και χρέος του κράτους απέναντι στους Ηρακλειώτες και σε ολόκληρη τη νότια Κρήτη. Ένα έργο πνοής που θα ενίσχυε την οδική ασφάλεια, θα ξεκλείδωνε την παραγωγική και τουριστική προοπτική της ενδοχώρας και θα διασφάλιζε την ισόρροπη ανάπτυξη του νησιού, παραπέμπεται διαρκώς στις ελληνικές καλένδες λόγω «έλλειψης πόρων».
Είναι προκλητικό το Δημόσιο να βρίσκει απευθείας δεκάδες εκατομμύρια για να αποζημιώνει εργολάβους, αλλά να σηκώνει τα χέρια ψηλά όταν πρόκειται για τις βασικές ανάγκες της τοπικής κοινωνίας. Απαιτούμε διαφάνεια, λογοδοσία και άμεση αλλαγή προτεραιοτήτων. Ο ΒΟΑΚ πρέπει να προχωρήσει χωρίς άλλες σπατάλες, αλλά ταυτόχρονα το κράτος οφείλει να εκπληρώσει τις δεσμεύσεις του προς τους Ηρακλειώτες, εξασφαλίζοντας τους απαραίτητους πόρους για την ουσιαστική έναρξη και ολοκλήρωση του ΝΟΑΚ
