«Βρισκόμαστε στην απαρχή μιας εποχής τεχνολογικής και επαγγελματικής αναστάτωσης, καθώς εθνικές κυβερνήσεις, επιχειρηματικοί κολοσσοί και υπερεθνικοί οργανισμού, προσπαθούν να πειραματιστούν στον επιχειρησιακό μετασχηματισμό. Χαρακτηρίζω, επομένως, το 2024 ως έτος-τομή, καθώς μία ευρεία γκάμα εργαζομένων μπορούν πλέον να χρησιμοποιήσουν την τεχνητή νοημοσύνη στην εργασία τους», ανέφερε στην ομιλία του Φραγκίσκος Παρασύρης, Βουλευτής Ηρακλείου του ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής, στη διάρκεια του Διεθνούς Συνεδρίου για τη Δια Βίου Μάθηση, την Κατάρτιση και την Απασχόληση στην Ελλάδα και Διεθνώς.
Το συνέδριο διοργανώθηκε από το Πανεπιστήμιο Κρήτης και το Κέντρο Επιμόρφωσης και Δια Βίου Μάθησης, με τη συμμετοχή των πρυτανικών αρχών, καθηγητών, του Περιφερειάρχη Κρήτης, των υφυπουργών Παιδείας και Εσωτερικών, Γενικών Γραμματέων και Ακαδημαϊκών από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Σε άλλο σημείο της ομιλίας του, η οποία είχε τίτλο «στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης, η κίνηση στη ΔΒΜ, στην κατάρτιση και την απασχόληση είναι διαρκής. Ζητούμενο, να είναι και ανθρώπινη», ο Φραγκίσκος Παρασύρης, υπογράμμισε πως «στην ψηφιακή εποχή τα τελευταία χρόνια και σήμερα στην απαρχή της εποχής της τεχνητής νοημοσύνης απειλούνται εντονότερα οι παραδοσιακές εργασιακές σχέσεις. Οι εργαζόμενοι δεν έχουν μακροχρόνια ασφάλεια εργασίας με έναν συγκεκριμένο εργοδότη, ενώ η πνευματική εργασία αποσυνδέεται από έναν συγκεκριμένο χώρο εργασίας και από τους όρους της τυπικής σχέσης εργασίας. Πάνω σε αυτή την παραδοχή, έρχεται η πρόταση του δικού μου πολιτικού χώρου, για την ανάγκη της στάθμισης σχετικά με το εάν απαιτείται επαναπροσδιορισμός για ζητήματα που άπτονται της προστασίας των δεδομένων, του Εργατικού Δικαίου, του Δικαίου του ανταγωνισμού και της προστασίας της πνευματικής ιδιοκτησίας. Και όλα αυτά μέσα από την ενίσχυση των Ανεξαρτήτων Αρχών, οι οποίες τα τελευταία χρόνια, αποδυναμώνονται».
Καταλήγοντας και αφού πρώτα παρουσίασε και ανέλυσε σημαντικά ευρήματα παγκοσμίων ερευνών σημείωσε πως «η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα κάνει τις ζωές των εργαζόμενων πιο ανθρώπινες. Οι εργαζόμενοι του τομέα, επειδή λειτουργούν τόσο ανταγωνιστικά μεταξύ τους οδηγούνται σε εξαντλητικά ωράρια, αλλά κι όσοι μείνουν πίσω από αυτήν την αλλαγή θα πρέπει επίσης να καταβάλουν υπερπροσπάθεια για να μπορέσουν να παραμείνουν ενεργοί στην αγορά, ενδεχομένως με άλλες πιο παραδοσιακές μεθόδους. Δεν είναι τυχαίο ότι τα μηνύματα για την απορρύθμιση της εργασίας έρχονται από την Αμερική και την Κίνα, για άλλους λόγους σε κάθε χώρα, όπως δεν είναι τυχαίο ότι η Ευρώπη μένει πίσω τεχνολογικά ακριβώς διότι ένας από τους λόγους είναι η εμμονή στο Ευρωπαϊκό παραδοσιακό μοντέλο εργασιακών σχέσεων. Αυτή η υπερεργασία σε ΗΠΑ και Κίνα αλλά και σε εταιρίες της Ευρώπης, έχει καταστήσει ήδη ζητούμενο την ανθρώπινη εργασία. Γι΄αυτόν τον ανθρώπινο παράγοντα η προσαρμογή της αγοράς εργασίας στο νέο περιβάλλον που διαμορφώνεται απαιτεί την εκκόλαψη και την ωρίμανση ενός νέου κοινωνικού συμβολαίου, με κεντρικούς άξονες τη διασφάλιση αξιοπρεπών θέσεων εργασίας, των δικαιωμάτων των εργαζομένων και τη δια βίου μάθηση. Κυβέρνηση, ευρωπαϊκοί φορείς, κοινωνικοί εταίροι και φορείς της αγοράς καλούνται να αναγνωρίσουν την αναγκαιότητα της ύπαρξης πολλαπλών εργασιακών καθεστώτων, ως μια νέα κομβικής σημασίας συνιστώσα των αγορών εργασίας».
