Το Διεθνές Δίκαιο δεν αρκεί να διακηρύσσεται. Οφείλει να υποστηρίζεται με αποτελεσματική διπλωματία
Η ομόφωνη έγκριση του παράνομου τουρκολιβυκού μνημονίου από τη Βουλή των Αντιπροσώπων της Λιβύης συνιστά μια εξαιρετικά σοβαρή διπλωματική ανατροπή σε βάρος των ελληνικών εθνικών συμφερόντων.
Επτά χρόνια διπλωματικών επαφών, επισκέψεων και καθησυχαστικών κυβερνητικών διαβεβαιώσεων καταλήγουν σήμερα σε μια αρνητική εξέλιξη, την οποία κανείς δεν δικαιούται να υποβαθμίσει.
Το ίδιο λιβυκό κοινοβούλιο που το 2020 απέρριπτε τη συμφωνία, σήμερα την επικυρώνει ομόφωνα. Η Τουρκία διευρύνει συστηματικά τη γεωπολιτική της επιρροή και η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει στους πολίτες πώς φτάσαμε έως εδώ.
Καμία απόφαση ενός εσωτερικού οργάνου δεν μπορεί να νομιμοποιήσει μια συμφωνία που καταστρατηγεί το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και αγνοεί προκλητικά τα κυριαρχικά δικαιώματα των ελληνικών νησιών. Όμως, το δίκαιο της Ελλάδας δεν αρκεί απλώς να διακηρύσσεται· οφείλει να υποστηρίζεται με συνεπή, ενεργητική και αποτελεσματική εξωτερική πολιτική.
Δυστυχώς, από σήμερα, το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, παρότι παράνομο, δεν είναι πλέον ανυπόστατο, συνιστά διμερές σύμφωνο με επικυρωτική βάση δύο κοινοβουλίων. Αυτή είναι μια πάρα πολύ σοβαρή εξέλιξη για τα εθνικά μας συμφέροντα. Είχαμε εγκαίρως επισημάνει τους σοβαρούς προβληματισμούς μας, ήδη από τον περασμένο Μάρτιο, σχετικά με την πρωτοεμφανιζόμενη ειδική ρήτρα αναθεώρησης των ορίων στις συμβάσεις ερευνών νοτίως της Κρήτης.
Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, απαιτείται μια συγκροτημένη εθνική στρατηγική για την προστασία των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, τη διασφάλιση των ενεργειακών σχεδιασμών της χώρας και την ουσιαστική ενίσχυση της γεωπολιτικής μας θέσης στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Ελλάδα δεν έχει την πολυτέλεια να αιφνιδιάζεται από διεργασίες που διαμορφώνονται επί χρόνια στη γειτονιά της, ούτε να συγχέει τη διπλωματική κινητικότητα με τη διπλωματική αποτελεσματικότητα.
Η κυβέρνηση οφείλει να ενημερώσει άμεσα τη Βουλή των Ελλήνων, να αναλάβει συγκεκριμένες διεθνείς πρωτοβουλίες και να δώσει σαφείς απαντήσεις. Στην εξωτερική πολιτική, οι πολιτικές ευθύνες δεν επικαλύπτονται από επικοινωνιακούς χειρισμούς.
